Blijf op de hoogte

Schrijf je in voor de nieuwsbrief.

Duitsland - Wartburg Eisenach - Lutherstube
ons aanbod

Deel 1: Luthers verhuizing naar Mansfeld (1484)

De kleine Maarten kon nauwelijks praten (hoewel hij dat graag probeerde) toen het gezin Luder verhuisde. In Mansfeld voelde vader Hans zich niet alleen beter thuis, hij was er ook een persoon van aanzien geworden. Zo verwierf Luthers vader een huis binnen de stadsmuren en niet ver daar vandaan een stuk land en een grote tuin. Het land had twee functies. Na het smelten van het kopererts werden daar de slakken gestort. Die vormden heuvels, die zelfs vandaag nog het landschap kenmerken. Een ander deel werd akker om personeel en gezin te onderhouden.

Maarten leerde al vroeg zijn handen uit de mouwen te steken. Het was hard werken als gezin en elke gulden die binnenkwam werd weer geïnvesteerd. Moeder Margarethe hielp haar man aanpakken en voerde een deel van de boekhouding. Voor Luther waren zijn ouders een voorbeeld van gelijkwaardigheid, dat hij later zelf probeerde na te volgen met zijn Käthe, die hij met zachte spot en evenveel respect ook wel “Herr Käthe” noemde.

 

Gehoorzaamheid aan de ouders gold absoluut. Toen Maarten eens een noot pakte en opat, voer zijn moeder tegen hem uit: “Heb je erom gevraagd? Wie heeft je toestemming gegeven?” Zomaar iets pakken gold als stelen. Levensmiddelen waren waardevol en golden als gaven van God. Om zijn zoon het snoepen af te leren en hem eerbied voor Gods gaven bij te brengen, sloeg Hans Luder hem eens tot bloedens toe, iets wat Luther zich zijn leven lang heeft herinnerd. Een andere keer sloeg zijn vader hem zo hard dat Luther voortaan bang voor hem was en zich verstopte. Onder de druk van het leven had Luthers vader af en toe grote woedeaanvallen, waarvoor hij zelfs op pelgrimstocht ging om hiervan te genezen. Gelukkig had hij ook een andere kant. Aan tafel, na het drinken van bier of wijn, was hij een goedgehumeurde verteller die graag lachte. In wezen was hij een gezelschapsmens, die met een gevoel voor de pointe prachtige verhalen kon vertellen.

 

Een tafel vol mensen gaf ook Maarten vreugde en zal de basis hebben gelegd voor alle tafelredes die hij later zelf met plezier hield. Iets anders dat Maarten gelukkig maakte, was wanneer zijn moeder zong. Van haar erfde hij zijn muzikaliteit en zij hield ervan vaak te zingen. Melodieën en de liefde voor verzen kreeg hij zo al jong mee.

Blijf op de hoogte

Schrijf je in voor de nieuwsbrief