Blijf op de hoogte

Schrijf je in voor de nieuwsbrief.

Ik ga op reis en krijg mee..

Je kunt het ook op een nieuwe manier doen. Reizen is ook zomaar een andere vorm van thuiskomen. Bijvoorbeeld jezelf landschappen

indrinken die nooit meer zullen vervagen. In Israel is het landschap bizar. Op een oppervlakte die zo groot is als de helft van Nederland, liggen dorpen boven de 2.200 meter en nog geen honderd kilometer verder aan de Dode Zee 400 meter beneden de zeespiegel. Zo waan je je hoog in de bergen aan het Meer van Tiberias, maar in werkelijkheid ligt het meer op minus 200!

 

In Israel is het gemakkelijk om jezelf monumentaal te laten verrassen. Bet-Sean is een prachtig openluchtmuseum uit de 8e eeuw en in Jeruzalem spreekt de Dome of the Rock boekdelen. Masada aan de rand van een onherbergzame woestijn ligt er nog steeds onneembaar maar innemend bij. Je ontmoet mensen die iets met je willen delen, die iets over hun synagoge of moskee willen vertellen. En opeens steekt het gesprek dieper. Het is een nieuwe omgeving die jouw wereld wordt. En je bedenkt je waar je staat, letterlijk en figuurlijk. Je bent zomaar op een plek waar geschiedenis is geschreven. Waar verhalen zijn ontstaan die ertoe doen. En in dat verhaal loop jij opeens rond. Als je vanaf de Olijfberg over het oude

Jeruzalem uitkijkt, kan het je zomaar overvallen: hier keek Jezus uit over Jeruzalem. En ook: hier ligt de historie gevoelig, hier is oorlog op oorlog om gevoerd, hier klinkt elk woord anders dan thuis, en jij bent erbij! Eigenlijk is dat iets dat we bij Drietour ook willen overbrengen, waar we onze tijd aan willen besteden: mensen meenemen naar plekken waar echt wat te beleven valt. Te zeggen: ‘Zie je wel wat je ziet?’ en het verhaal te vertellen. In geuren en kleuren. Neem het ook maar letterlijk. Wie eenmaal over een Arabische markt heeft gelopen, weet dat je niet zonder geuren en kleuren thuiskomt. Ik voel me een bevoorrecht mens. Ik heb een flink deel van mijn leven gereisd. Onderweg heb ik een boel achtergelaten: vooroordelen vooral, angst voor het onbekende, maar ook gewoon kopzorg. Daarvoor heb je al gauw te weinig plaats in je hoofd. En ik heb een heleboel meegekregen om thuis of met m’n studenten te delen.

 

Van de landen waar ik rondwandelde –Israel vooral –en van de mensen die met me opliepen, heb ik meer ontvangen dan ik ooit nog

kan uitdelen. En ik hoor mezelf steeds zeggen: ‘Waarom ga je niet met me mee?’ Waarom je wel mee zou gaan, kan ik zelf wel bedenken.

Tekst: Piet van Midden - ambassadeur DrieTour

Blijf op de hoogte

Schrijf je in voor de nieuwsbrief